سخنی با خوانندگان

با سلام خدمت دوستان عزیز

نزدیکای صبح بود که با صدای نماز پدرم بیدار شدم،نمازش تموم شده بود وزیر لب زمزمه میکرد

نه ره د ورم   نه ره پشت سرمه

زیر پایام زمینه   بالا سرم آسمونه

اول امید به خدا دارم ،دوم هم به خودت

کمی فکر کردم چرا اینگونه بیقرار شده،بعد از ظهر که از سر راه اومدم خانه رفتم کنارش و گپ و گفتی زدیم ،خیلی سعی میکرد که نگرانیهاش را پشت چین وچروک پیری چهره اش  پنهان کنه ولی چشماش نمیتونست،خلاصه اینکه بعد از کلنجار فراوان فهمیدم که چه مشکلات وناگفتنیهایی داره که به خاطر توداری بیش از حد،هیچ وقت بیان نمیکرده،برا همین من سعی دارم این امکان را برای دوستان دورودی فراهم کنم تا مطالب خودشون را با هم درمیان بگذارند تا شاید دست به دست هم بتوانیم مشکلاتمان را درحد توان حل نماییم.......منتظر نوشته های دوستان عزیز هستم